ایا میدانید یکی از معضلات اساسی اجتماعی که جامعه ما هم اینک با ان روبروست و در صورت عدم پیشگیری و مهار این پدیده به فاجعه اجتماعی بدل خواهد شد چیست؟ کودک کار ، اری این داستان پر درد کودکانی است که از سر فقر و درماندگی کودکی نمیکنند داستان پر از قصه ای که این روزها همه از ان می گذرند و ان چه نمیدانیم این است : که نا دیده گرفتن شان دامن زدن به انحرافات و ناهنجاریهای اخلاقی و اجتماعی  است. در حال حاضر امار مشخص و دقیقی از تعداد کودکان کار در ایران وجود ندارد. هرچند که برخی منابع و سازمانها از وجود 2 میلیون کودک کار در ایران خبر میدهند .

 ولی امارهای غیر رسمی تعداد کودکان کار ایرانی را 7 میلیون نفر تخمین میزنند که گفته میشود 40 درصد این کودکان را کودکان مهاجر تشکیل می دهند در مجموع 80 درصد کودکان خیابانی ، کودکان کار هستند. که به علت فقر اقتصادی خانواده ها مجبور به کار در خیابان میباشند.عامل عمده دیگری که موجب روی اوردن کودکان به بازار کار میباشد فقدان یا نامطلوب بودن مراکز اموزشی و یا دور بودن این مراکز از محل زندگی کودکان است . و ام : این در حالی است که بر اساس ماده 79 قانون کار ایران به کار گماردن کودکان کمتر از ۱۵ سال ممنوع است و به کار گیری نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ سال نیز در شغل های سخت و زیان آور ممنوع است. و اما در ماده 32 پیمان نامه جهانی حقوق کودک : که ایران بدان متعهد است کودک باید در برابر هر کاری که رشد و سلامت او را تهدید می‌کند حمایت شود و دولت‌ها باید حداقل سن کار و شرایط کار کودکان را مشخص کنند با ان که سالهاست از تصویب این قوانین گذشته اما شواهد نشان میدهد که این قوانین تاثیری در بکار گیری کودکان نداشته است و هنوز نه مسئولین بهزیستی و نه وزارت کارفکری اساسی برای این کودکان نکرده اند و همواره از زیر بار مسئولیت این کودکان که به جای کودکی کردن رنج میکشند شانه خالی میکنند از سوی دیگر عملکرد متناوب مسئولین اجرائی کشور در طرح ساماندهی کودکان خیابانی موجب روز افزون تعداد کودکان خیابانی شده اند کار در خیابان علاوه بر اینکه گریبانگیر هزاران کودک این سرزمین است نشان دهنده نا کارامدی سیاستهای اتخاذ شده در خصوص مسائل و معضلات اجتماعی است.

اين جلسه در تاريخ یکشنبه  10  یولی  2016  مصادف با  20 تیر ماه 1395 ساعت  14:00در شهر زوريخ مكاني به نام کازاما برگزار گرديد. درابتدا آقای منصور سیفی مسئول جلسه بعد از سلام و خيرمقدم باخواندن ماده 1 اعلامیه جهانی حقوق بشر كه ميگويد:

تمام ابنای بشر آزاد زاده شده و در حرمت و حقوق با هم برابرند. عقلانیت و وجدان به آنها ارزانی شده و لازم است تا با یکدیگر برادرانه رفتار کنند و ماده 4 اعلامیه جهانی حقوق بشر که میگوید ، هیچ احدی نباید در بردگی یا بندگی نگاه داشته شود: بردگی و داد و ستد بردگان از هر نوع و به هر شکلی باید باز داشته شده و ممنوع شود.، جلسه را آغاز كردند و در ادامه ايشان برنامه اين جلسه نمايندگى سوئيس را براى حضار قرائت كردند

ادامه‌ی مطلب

نشست ماهيانه  نمايندگی های هانوفرو کلن به صورت مشترک در شهر هانوفر به شكل حضوری و هم در اتاق پالتاک  در تاريخ 2 یولی 2016  در ساعت 13.40  به وقت اروپای مركزی به مسئوليت آقای حسين بيداروند و منشي گری آقای مسعود نقلي برگزار گرديد.

ادامه‌ی مطلب

 جلسه سخنرانی به همت اعضا کانون دفاع از حقوق بشر در ایران نمایندگی هانوفر در 2 یولی 2016 بمناسبت روز جهانی منع شکنجه در ساعت 14:30 در ساختمان کروکوس در شهر هانوفر به صورت حضوری و جمعی دیگر از اعضا و فعالان کانون دفاع از حقوق بشر در ایران حاضر در اتاق پالتاک کانون دفاع از حقوق بشر در ایران برگزار گردید.در این برنامه  میهمانان ویژه از جمله : آقای جهانگیر گلزار ، نعمت ملا ، نینا سبز و میترا درویشیان نیز حضور داشتند.همچنین سخنرانان در باره موضوعات تعیین شده به تشریح مطالب خود پرداختند.

خانم پریسا حسین پور با عنوان (کنوانسیون منع شکنجه) سخنرانی کردند. سپس اقای جهانگیر گلزار سخنرانی خود را تحت عنوان (خشونت اسباب تداوم استبداد) ارائه دادند. (داستان خوانی) خانم میترا درویشیان از برنامه های دیگر این جلسه بود که بسیار زیبا اجرا گردید.اقای فرزان فیض از (خاطرات دوران شکنجه) خود برای حاضرین سخنرانی نمودند .و همچنین خانم صدیقه جعفری از (سختیها و مصائب دوران شکنجه خود توسط عوامل جمهوری اسلامی)برای حاضرین تشریح نمودند . خانم سپیده نامور و اقای سامان راکی در باره مدافعین حرم و کنوانسیون کودک و پروتکل اختیاری ان مطالبی را عنوان کردند . اجرای موزیک زنده توسط اقای فرزان فیض هم بسیار زیبا انجام پذیرفت . این جلسه پس از 4 ساعت خاتمه یافت.

ادامه‌ی مطلب

برنامه دریچه ای روبه آگاهی با موضوع (اعتراض زندانیان سیاسی به شیوه اعتصاب غذا)

(کاری از گروه پژوهش رادیو کانون دفاع از حقوق بشر در ایران)

چرا یک زندانی عليرغم تمام مخاطراتی که برای او وجود دارد , تصمیم به اعتصاب غذا میگیرد و با این شیوه به نوعی خودکشی اعتراضی دست میزند و خودش را در مسیر مرگ قرار میدهد.

آیا اگر حقوق اولیه یک انسان ، یعنی همان حقوقی که قانون تصریح کرده است را به او بدهند، نیازی به اعتصاب کردن خواهد بود؟ و اما در قبال اعتصاب غذا چه موضعى بايد گرفت؟

میهمانان برنامه : حسن نایب هاشم – نوید مینایی – شهریار عرب شیبانی

با اجرای : مریم پورحسینی

برنامه دریچه ای روبه آگاهی با موضوع (بررسی مشکلات نویسندگی و نشر در ایران)

(کاری از گروه پژوهش رادیو کانون دفاع از حقوق بشر در ایران)

آیا در ایران آزادی بیان و قلم وجود دارد ؟

و چرا نویسندگان در ایران خودسانسوری دارند ؟

آیا مردم ایران آزادی مطالعه در هر زمینه ای را دارند و چقدر در تهیه کتاب با موضوعات مختلف آزادی وجود دارد ؟

میهمانان برنامه : محمد غلام ابوالفضل – شریفه جعفری

با اجرای : مریم پورحسینی